چهارشنبه, 04 آذر 1394 ساعت 22:40

سوغات سفر به همین حوالی این غزل شد

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

ابلیس، آدمی است که شد رانده از بهشت

ای اف به این سیاهی تاریک سرنوشت

حافظ کجاست خانه ی عشقی که گفته ای؟

در شهر ما که نیست؛ نه مسجد، نه در کنشت[1]

این جا نشسته اند سر راه عابران

عفریته های هرزه ی ناپاک بد سرشت

قد می کشند دور و بر هرز ه چشم ها

دیوار های وسوسه هی خشت روی خشت

پامال می شوند غزل های بی گناه

در جشن پایکوبی تصویر های زشت

نفرین به چشم های سیاهی که سبز شد

 در راه شاعری که فقط از تو می نوشت

آقا خلاصه عرض کنم بی حضورتان

ابلیس، آدمی است که شد رانده از بهشت

                                           مرتضی سعیدی



 



[1].اشاره به آن جا که حافظ شیراز گفته است:

هرکجا خانه ی عشق است چه مسجد چه کنشت

 

بازدید 430 بار آخرین ویرایش در پنج شنبه, 05 آذر 1394 ساعت 22:52