چهارشنبه, 04 آذر 1394 ساعت 22:44

تقدیم به حضرت موعود

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

 پر های شعر بسته تر از پلک های تو

بیهوده تار بسته به ذهنم صدای تو

خمیازه های وسوسه ابلیس های مست

پر کرده اند دور و برم را به جای تو

آه از هوای هرزه ی این شهر رو به مرگ

کی می شود نفس بکشم در هوای تو

حبس است در گلوی من آوار زخم ها

سنگ صبورم آینه ی چشم های تو

این بغض بر گلوی غزل دار بسته است

با مرگ می رسد به لبم خاک پای تو؟

                                        مرتضی سعیدی

بازدید 433 بار آخرین ویرایش در پنج شنبه, 05 آذر 1394 ساعت 22:51