حضرت معصومه (س)

 جایی که کوه خضر به زحمت بایستد

شاعر چگونه پیش تو راحت بایستد

                   *****

نزدیک می‌شوم به تو چیزی نمانده است

قلبم از اشتیاق زیارت بایستد

                   *****

 جود و کرامت از کرمش جاودان شده

هر چه دخیل هست به سویش روان شده

                   *****

جبریل هم اگر برسد در حریم او

حس میکند که وارد صحن جنان شده

                   *****

 روی قبرم بنویسید که خواهر بودم

سالها منتظر روی برادر بودم

                   *****

بنویسید گرفتار نباشم چه کنم؟

من اگر منتظر روی برادر نباشم چه کنم؟

                   *****

 سلام ای صاحب شأن و مدارج

سلام ای دختر باب الحوائج

               *****

تو روح عصمتی معصومه هستی

تو از روز ازل در دل نشستی

               *****

 دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم

محتضر، خسته، از این بی‌کسی ایامم

ازهمان کودکی‌ام روزی من هجران شد

چهارده سال هم از وصل پدر ناکامم

 تا که دل را آه سینه راهی قم می‌کند

با نگاهی بر ضریحت دست و پا گم می‌کند

                          *****

آه چون از دل برآید کار آتش می‌کند

بی‌محابا رخنه‌ای در جان هیزم می‌کند

                          *****

 باز هم می‌شوم كبوترتان

زير اين گنبد منورتان

من نمک‌گير سفره‌ات شده‌ام

دست خالی نرفتم از درتان

 از دل بی‌تاب قم بعد از تو غم بیرون نرفت

از تنت تا بعد هفده روز، سَم بیرون نرفت

 

خانه‌ی «موسی»* بدون طور، کوه نور شد

نور در واقع ز بیت‌النور هم بیرون نرفت

 گرديد به گردِ كاروانت

شد پاى برهنه ساربانت

بردند تُرا به گريه هودَج

تا خانه موسى اِبن خِزرَج

 آنقدر رفت که در ثانیه ها هم گم شد

بعد آنسوی زمان پنجره ای در قم شد

و همین زائره سبز زیارتگاهش

در پرواز به سمت حرم هشتم شد